Met goed gezelschap en Rechell, Suse en chauffeur William rijden we rechtstreeks naar Enschede. Daar drinken we koffie met gebak in restaurant Roosendaal. Dan rijden we naar het museum voor de tentoonstelling: “in het hart van de Renaissance”. Één van de mooiste schilderijen vond ik de aanbidding van het pasgeboren Christuskind door twee als herders vermomde edelen van Lorenzo Lotto. Het kind haalde een schaapje aan zo echt en liefdevol. Ik wilde het bijna uit de lijst tillen.

Na een heerlijke lunch in Schenkerij poortbuiten midden in een berkenbos rijden we naar Singraven. Singraven is een statig huis aan de dinkel bij Denekamp. De naam Singraven betekent grote gegraven waterweg. Singraven wordt al vermeld rond 1381. De laatste bewoner is Willem Laan. Hij stelde zijn hele leven in dienstvan het landgoed. Hij legt een prachtige kunstcollectie aan. Als hij in 1966 overlijd laat hij alles na aan een stichting en wordt Singraven opengesteld voor het publiek. Met een gids mogen we het huis bekijken. De gele kamer vond ik zeer ontroerend. Deze kamer is ingericht ter nagedachtenis aan zijn zus Agatha. Boven de deur in de salon is de mooiste grisaille van het huis te zien. Geschilderd door Pothast .Tijdens de terugreis komen in een wolkbreuk terecht. Bewondering voor William die ons daar goed door heen gereden heeft. Een heerlijke zomerse dag. Dank jullie wel. Rechell, Suse en William.

 

Wil Holshuijsen.

 

Categories:

Tags:

Comments are closed