Met een praktisch volle bus op weg naar Utrecht. Gelukkig is onze vaste chauffeur Edwin van de partij. Omdat er iemand door ziekte afvalt, kan Edwin de voorstelling ook bijwonen. Rond vijf uur zijn Moeder, ik wil bij de revuewe ter plaatse. Rechell en Suse hebben in het “Queen ’s Restaurant” van het Beatrix theater plaatsen gereserveerd. Heerlijk dat alles geregeld is. Altijd een verwennerij.

Rond zeven uur begint de voorstelling. We zijn allemaal vol verwachting. Wie heeft niet genoten van de tv-serie van MAX: “Moeder ik wil bij de revue”. Dat was een serie van acht afleveringen! Nu in één avond samengevoegd. Ik was bang dat ik Simone Kleinsma zou moeten missen. Maar zij was er gelukkig wel. Ik vind haar geweldig. Jon van Eerd was er niet bij, hij was geblesseerd en werd vervangen door Stanley Burleson. Hij deed het geweldig, heel rolvast. Het hele verhaal werd heel goed gespeeld. Mede dankzij de moderne technieken waarin de decors moeiteloos wisselden van de winkel van de familie van Woerkom, naar het erf van de familie Somers en weer terug naar de kleedkamer van Riet en John Hoogendoorn. En door naar het theater, waar de voorstelling uiteindelijk plaatsvond. Het was een wervelende show. Een prachtig tijdsbeeld van de jaren 50 in een modern jasje met de onvergetelijke liedjes van Wim Sonneveld.

Het allerlaatste liedje: “Het dorp”, werd schitterend gezongen door Bob Somers (Terence van der Loo). Zijn vader die op het balkon zit kan zijn tranen niet bedwingen wanneer zijn zoon hem toezingt: “Dat dorp van toen, het is voorbij, dit is al wat er bleef voor mij, een ansicht en herinneringen.” Diep in ons hart hebben we allemaal een beetje heimwee naar die tijd. Een mooie afsluiting van 2014, Rechell en Suse: ik heb genoten, dank jullie wel.

Wil Holshuijsen

Categories:

Tags:

Comments are closed