Cubareis, 4 t/m 17 november 2013

Na 10 uur vliegen komen we aan op het vliegveld in HolguĂ­n en zien we onze gids Jaime. Hij spreekt goed Nederlands. We wisselen onze euro’s in voor CUC’s. De 1 CUC munt hebben we veel gebruikt om foto’s van Cubanen te maken. Wij noemden deze munt een “koekje”. En de koekjes gingen hard. Onze chauffeur Vidal reed ons door heel Cuba.

Onderweg vertelde Jaime dat de beste rum de Bacardi rum was. Maar met de revolutie van Fidel Castro en de zijnen is de Bacardi familie vertrokken en namen het beroemde merk mee. Volgens Jaime is de Cubaanse rum prima, misschien wel beter dan destijds het merk Bacardi. Je ziet in de dorpen en steden geen supermarkten. Wel de staatswinkel, de mensen krijgen per maand een bonboekje. Zo kunnen zij rijst, meel en vlees kopen. Dan de dieren in Cuba. Ik heb nog nooit zoveel zwerfdieren gezien. Veel honden en katten. Broodmagere dieren kijken je verwachtingsvol aan. Heel erg. Maar op het oudste plein in Havana zag ik honden met een naamkaartje aan hun halsband. Deze dieren, zo vertelde Jaime, zijn waakhonden en passen op het plein.

Op een middag in Havana mogen we een ritje maken in een oude oldtimer. Tiny, Guusje, Jacqueline en ik krijgen een prachtige roze auto. We stappen in en het lijkt alsof we op de grond belanden. Er zit absoluut geen vering meer in de auto. Jacqueline die voorin zat moest ook richting aangeven want richtingaanwijzers waren niet aanwezig. Vandaag rijden we naar de provincie “Pinar del Rio” in het westen van Cuba. Hier groeit de beste tabak van Cuba. We bezoeken een sigarenfabriek en we bekijken hoe de sigaren gemaakt worden. Helaas mogen er geen foto’s gemaakt worden. Jaime vertelt dat in de fabriek vooral de meisjes de sigaren rollen. Alle sigaren moeten even groot en dik zijn. De vingervlugheid waarmee die meisjes werken, heel knap. Zij moeten een bepaald percentage sigaren per dag maken. Maken zij meer sigaren dan krijgen zij meer betaald. Het zijn normale werkdagen met lunchpauzes. Het is echt een ambacht. Dat moet ook wel. Cuba heeft de sigaar hoog te houden. Het is het Cubaanse visitekaartje. De Cubaanse sigaar is wereldberoemd. De twee laatste dagen logeren we in het Varaderoresort. We hebben geld opgehaald voor Clara. Zij krijgt thuis een bloemetje en een bon van de Bijenkorf. Na een lange vlucht zijn we weer thuis.

Ik heb heel lang moeten bijkomen van deze bijzondere reis. Clara, wat een ervaring!, Dank je wel. Wil Holshuijsen

Deelnemers aan de reis naar Cuba
Deelnemers aan de reis naar Cuba

 

Casa de la trova

Casa de la trova

 

 

Vrouwen van Badhoevedorp is trots gebouwd met WordPress Deze website is mogelijk gemaakt door Mark Dalderup